Merkez Yüreğir ilçesi Sinanpaşa Mahallesi’ndeki küçük dükkânlarında çalışan İçen kardeşler, babalarından öğrendikleri mesleği yıllardır birlikte sürdürüyor. İş bölümünü de yıllar içinde oturtan kardeşlerden ağabey Cabbar İçen, atölyeye gelen derilerin üzerindeki tüyleri temizleyerek hazırlık aşamasını tamamlıyor. Ardından derileri teslim alan Ali İçen, büyük bir titizlikle dikim işlemini gerçekleştirerek peynir muhafazasında kullanılan tulumları hazırlıyor.

Tamamen el emeğiyle üretilen tulumlar, müşterilerden gelen talepler doğrultusunda yurt içinde ve yurt dışında farklı adreslere gönderiliyor. Makineyle üretimi de deneyen kardeşler, istedikleri sonucu alamayınca geleneksel yöntemle çalışmayı sürdürüyor.

“Türkiye ve dünyanın her yerine gönderiyoruz”

Mesleği rahmetli babasından devraldıklarını anlatan Cabbar İçen, yıllar içinde yaşadıkları zorluklara rağmen üretimi bırakmadıklarını söyledi.

Geçmişte hazır deri alıp sattıklarını, yaşadıkları maddi sıkıntıların ardından peynir tulumu üretimine yöneldiklerini belirten İçen, şöyle konuştu:

“60 senedir biz devam ettiriyoruz. Önceden biz hazır deri alıp satıyorduk. Sonradan maddi sıkıntılar olunca bu işe döndük. Şükürler olsun ki tutturduk. Ürünlerimizi Avrupa'ya da gönderiyoruz. Talep olduktan sonra Türkiye ve dünyanın her yerine gönderiyoruz. Deriden ceket, çanta gibi ürünler elde edilebiliyor ancak biz burada peynir tulumu dikiyoruz”

“Türkiye'de şu an bizim gibi elle diken hiç kimse yok”

Peynir tulumu üretiminde el işçiliğinin önemine dikkat çeken Cabbar İçen, makineyle üretim yapmayı denediklerini ancak ürünlerin dayanıklılığı açısından aynı sonucu elde edemediklerini ifade etti.

Makineyle yaklaşık 200-300 tulum diktiklerini, ancak sonrasında bazı şikâyetlerle karşılaştıklarını belirten İçen, yeniden el işçiliğine döndüklerini kaydetti.

İçen, “Peynir tulumu dikmek için makine aldık ancak aynı etkiyi vermedi. 200-300 kadar diktik. Fakat sonrasında bazı şikayetler geldi. Sonrasında elle dikmeye devam ettik. Öyle olunca daha sağlam oluyor. Türkiye'de şu an bizim gibi elle diken hiç kimse yok. Adana'da bu işi yapan başka kimse de yok” şeklinde konuştu.

“Almanya, Fransa ve İtalya'ya da gönderdik”

Kardeşiyle birlikte yıllardır aynı dükkânda üretim yaptıklarını anlatan Ali İçen ise mesleği sürdürmelerinin en önemli nedenlerinden birinin geleneksel üretim yöntemini yaşatmak olduğunu söyledi.

Makineyle üretim imkânı bulunmasına rağmen el işçiliğini tercih ettiklerini belirten Ali İçen, sipariş geldikçe üretime devam ettiklerini dile getirdi.

Ali İçen, “Makinesi var ama biz elle yapıyoruz. Meslek ölmesin diye mecburen biz yapıyoruz. Evde oturacağımıza çalışıyoruz. Burada yıllardan beri peynir derisi üretiyoruz. Türkiye'nin her tarafına gönderiyoruz. Almanya Fransa ve İtalya'ya da gönderdik. Talep oluğu sürece dünyanın her yerine gönderiyoruz. Kardeşim sabahtan gelip deriyi kesip tüyünü alır, ben de dikerim. Şimdiye kadar kardeşimle ayrılmadık, bundan sonra da ayrılmayız” ifadelerini kullandı.

Aynı dükkânda yıllardır omuz omuza çalışan İçen kardeşler, el emeğiyle ürettikleri peynir tulumlarıyla hem aile mesleklerini hem de geleneksel dericilik kültürünü yaşatmayı sürdürüyor.

20 yaşında ayaklarından ameliyat olup, destekli olarak yürümeye başladı; sonra kendi kendine okuma-yazma öğrendi.

28 yaşında okumaya karar veren Hayta, açık öğretimde ilk, orta ve lise diploması aldı.

Gittiği rehabilitasyon merkezinde resimle tanıştı; hayatı değişti.

Tuvale duygularını, hayal ve özlemlerini resmeden 32 yaşındaki Aykut Hayta, bilgisayar eğitimi de alıp bu alanda kendini
geliştirdi.

Bugünlerde evinin avlusunda; bir avuç gökyüzüne bakıp umutlarını tuvale yansıtan
Hayta, geliştirilen özel bir programla da şiir ve şarkı sözleri yazıp, bunlara ‘yapay zeka’ ile
klipler hazırlamaya başladı.

En büyük hayalinin, ‘resim öğretmeni’ olmak olduğunu dile
getiren Hayta, “Resimle kendi yeteneğimi keşfettim; hayatım değişti.

Ben de benim gibi özel gereksinimli arkadaşlarıma örnek olup, onların hayatını değiştirmek istiyorum” dedi.
Anne karnında nefessiz kaldı; Azrail’e çalım attı…

7 yaşına kadar başını bile kaldıramayıp, yatağa mahkum oldu ama yine de vazgeçmedi… 9 yaşında ilk kez başını
kaldırdı; kendi hikayesini yine kendisi yazdı. Kendi başına okuma-yazma öğrendi; 28’inde
ilkokulu bitirdi. 32 yaşındaki Serebal Palsili Aykut Hayta, şimdilerde engelleri resimle aşıp,
bir tutam gökyüzü gören avlusunda umutlarını, hayal ve özlemlerini tuvale yansıtıyor.

YA ANNE YA DA BEBEĞİ ÖLECEKTİ
Sultan Hayta (52), ikinci çocuğuna hamile kaldığında henüz 20 yaşındaydı ve zor bir
hamilelik dönemi geçiriyordu.

Doğum sancıları tutunca; Osmaniye’nin Sumbas ilçesine bağlı
Esenli Köyü’ndeki tek arabayla yaklaşık 40 kilometre uzaklıktaki hastaneye kaldırıldı.

Yapılan muayene sonrasında doktorlar hem annenin, hem de karnındaki bebeğin hayatının
tehlikede olduğunu belirledi; ya annenin ya da bebeğinin ölebileceğini aileye iletti…

ÖLÜMÜ GÖZE ALIP OĞLUNU DOĞURDU
Genç kadın, her şeyi göze aldı ve bebeğini doğurmaya karar verdi, ancak doğum esnasında
komplikasyonlar gelişti… Bebek, anne karnında nefessiz kaldı; ters doğumla dünyaya geldi.
İşte Aykut Hayta’nın hikayesi de böyle başladı. 6 aylık olmasına rağmen, başını dik tutamıyor
ve hareketleri de kısıtlıydı. Ailesi doktora götürdüğünde bu durumun normal olduğu yanıtını
alıp, ilaçlarla evlerine geri gönderiliyordu…

İLK KEZ 9 YAŞINDA BAŞINI KALDIRDI
Babası Erdal Hayta’nın (66), tayininin Adana’ya çıkmasıyla Aykut’un da hayatı değişti.
Burada gittikleri tam teşekküllü hastanede Aykut’a, 7 yaşındayken teşhis konuldu: ‘Serebral
Palsi’… Gördüğü rehabilitasyon ve aldığı fizik tedavi sonrasında Aykut, 9 yaşında ilk kez
başını kaldırıp, yataktan kalkarak oturmaya başladı; sonrasında da kendi hikayesini yine
kendisi yazdı. Kendi başına okuma-yazma öğrendi; 28 yaşında ilkokuldan mezun oldu.

BİR TUTAM GÖKYÜZÜ; BİR TUTAM HAYAL
Açık öğretimden ilk, orta ve lise diplomasını aldı; gittiği özel eğitim merkezinde resimle
tanışmasıyla onun hayatını değiştirdi. Evinin avlusunda bir tutan gökyüzüne bakıp,
umutlarını; hayat ve özlemlerini tuvale yansıtan Hayta, yine uzaktan eğitimle bilgisayar
alanında kendini geliştirip, sertifika aldı. Her ne kadar konuşamasa da özel bir yazılımla;

kendisini yazarak ifade eden Hayta, şimdilerde sadece resim yapmakla kalmıyor; şiir ve şarkı
sözleri yazıp, bunlara ‘yapay zeka’ ile klipler hazırlıyor.

7 YIL BOYUNCA SADECE TAVANA BAKTIM
Aykut Hayta, geçmişini; umutlarını, özlem ve hayallerini anlattı; “Hayatımın ilk 7
yılı, neredeyse hiçbir şey yapamadan, yatakta sadece tavana bakarak geçirdiğim bir dönemdi.
Osmaniye’den Adana’ya taşınmamız benim hayatımı da değiştirdi. Aldığım özel eğitim ve
rehabilitasyonla başımı kaldırıp oturmaya ve dizlerimin üzerinde emeklemeye başladım.
Küçük gibi görünen bu gelişmeler, benim için çok büyük adımlardı.”

ÖĞRENDİKÇE HAYALLERİME YAKLAŞIYORUM
Hayta, “Hiç normal okula gitmedim ama öğrenmekten vazgeçmedim.

Kendi kendime okuma-yazma öğrendim. 28 yaşımda eğitim hayatım için yeni bir karar verdim ve açık öğretimden
ilkokula başladım.

Sırasıyla ilk, orta ve lise eğitimimi tamamladım. Benim için bunun anlamı
çok büyük. Kendimi geliştirmek benim için çok önemli. Çünkü öğrenebildiğim, kendime yeni
şeyler katabildiğim sürece hayallerime bir adım daha yaklaştığımı hissediyorum” dedi.

RESİM YAPIP; ŞİİR VE ŞARKI SÖZLERİ YAZIYORUM
20 yaşında ayaklarından ameliyat olup, destekli yürümeye başladığını anlatan Hayta, “Fizik
tedavim sürüyor.

Kasılmalarımın artmaması için yaklaşık 6 ayda bir, boyun ve kollarımdan
botoks tedavisi görüyorum. Bu süreçte hala kendimi geliştirmeye ve yapabildiklerimi
artırmaya çalışıyorum. Sanatın benim için başka bir anlamı daha var. Resim yapmanın yanı
sıra şiirler ve şarkı sözleri de yazıyorum” ifadesini kullandı.

‘YAPAY ZEKA’ İLE KLİPLER HAZIRLIYOR
Yazdığı şiir ve şarkı sözlerine, ‘yapay zeka’ ile klipler hazırlayıp, bunu sosyal medyada
paylaştığını belirten Hayta, “Kendi sözlerimi müziğe dönüştürmek ve insanlarla paylaşmak,
sanat yolculuğumda beni heyecanlandıran yeni bir adım oldu. Ben kendimi tek bir alanla
sınırlamak istemiyorum. Resim yapmak, şiir yazmak, müzik üretmek, bilgisayar öğrenmek ve
eğitimime devam etmek. Bunların hepsi benim kendimi ifade etme biçimim” yorumunu yaptı.

HİKAYEM, İNSANLARA UMUT VERSİN İSTİYORUM
Aykut Hayta, açıklamasını da şöyle sürdürdü; “Hayatım boyunca önümde zorluklar oldu ama
kendimi geliştirme isteğim hiç bitmedi. Benim için başarı yalnızca bir sergi açmak, okul
bitirmek ya da şarkı yayımlamak değil. Her gün yeni bir şey öğrenmek, kendi yeteneklerimi
keşfetmek ve hayallerime biraz daha yaklaşmak da başarıdır. İstiyorum ki hikayem, hayalleri
olan insanlara umut versin.”
EN BÜYÜK HAYALİM; RESİM ÖĞRETMENİ OLMAK
Hayta, “İnsanların bir başkasının neler yapamayacağına odaklanmak yerine, onun neler
başarabileceğini görmesini istiyorum. Çünkü benim hayatım bana şunu öğretti; insan kendine
yeni yollar aramaktan ve öğrenmekten vazgeçmemeli. İnsanların bana yapamadıklarım
üzerinden değil, yapabildiklerim üzerinden bakmasını istiyorum. Benim hikayem henüz
bitmedi; gerçekleştirmek istediğim daha çok hayalim var. Resim öğretmeni olup, benim gibi
özel gereksinimli arkadaşlarıma örnek olmak; onların yeteneklerini keşfetmelerine yardımcı
olmak ve hayallerini gerçekleştirmeleri için destek olmak istiyorum” dedi.

Kahramanmaraş merkezli 6 Şubat depremlerinde Adana’da 63 kişinin hayatını kaybettiği Tutar Yapı Sitesi’nde yaşayan Gülşen ve Atilla Erdoğdu çifti ile kızları Hilal ve Zeynep Su da yaşamını yitirdi. Ailenin acısını ilk günkü gibi yüreklerinde taşıyan yakınları, sevdiklerinin hatırasını yaşatmak ve isimlerini gelecek nesillere aktarmak için hayrat yaptırmaya karar verdi.

Ogün Abi Derneği’nin aracılığıyla hayata geçirilen proje kapsamında, Yüreğir ilçesindeki Sazak İlkokulu’na hayrat çeşmesi kazandırıldı. Çeşmenin üzerine, depremde hayatını kaybeden Gülşen Yürür Erdoğdu, Atilla Erdoğdu, Hilal Erdoğdu ve Zeynep Su Erdoğdu’nun isimlerinin yer aldığı anlamlı bir yazı yazıldı.

Çeşmedeki yazıda, “Sevgili çocuklar, bu çeşmeden içtiğiniz her yudum 6 Şubat depreminde aramızdan ayrılan Gülşen Yürür Erdoğdu, Atilla Erdoğdu, Hilal Erdoğdu, Zeynep Su Erdoğdu'nun güzel hatırasını yaşatsın. Ogün Abi Derneği aracılığıyla yaptırılmıştır. İsimleri bu çeşmede, hatıraları kalplerimizde yaşasın. Ruhları şad olsun” ifadeleri yer aldı.

Hayratın açılışında bir araya gelen aile yakınları, depremde yaşamını yitirenleri dualarla andı. Duygusal anların yaşandığı açılışta, çeşmenin öğrencilerin su ihtiyacını karşılayacak olması da memnuniyetle karşılandı.

“İsimlerini hep yaşatmak istiyordum”

İHA muhabirine konuşan Gülseven Yürür, kız kardeşini, eniştesini ve iki yeğenini kaybetmenin acısını tarif edemediğini belirterek şunları söyledi:

“Onları kaybettiğimiz için çok üzgünüz. Ben onların isimlerini hep yaşatmak istiyordum. Ogün Abi Derneği'nin okulda böyle bir hayrat yaptıracağını görünce hemen biz üstlenelim dedik ve bu hayratı biz yaptırdık. Belki bu hayrat örnek olur. Onların isimlerinin anılmasını istiyorum, canımız çok yanıyor. Bu hayratın çocuklara faydalı olması bizleri çok mutlu etti. Eğer ülkemizde çocukları güzel yetiştirirsek çok güzel olacak”

“Bunun gibi projelere devam edeceğiz”

Hayratın yapımına aracılık eden Ogün Abi Derneği Başkanı Ogün Sever Okur da okulda çeşme ihtiyacı olduğunu fark ettiklerini belirterek şu ifadeleri kullandı:

“Çocuklara hizmet etmeye çalışıyoruz. Bu okulun çeşmesinin eksik olduğunu gördük ve hayrat yaptırmak istedik. Gülseven hanım bize ulaştı ve hayratı kendisinin yaptırmak istediğini söyledi. Biz vesile olduk, hayrat yapıldı. Biz hem okul yaptırmaya hem de bunun gibi projelere devam edeceğiz”

Okur, projelerine verdikleri destek dolayısıyla Adana Valiliği, İl Milli Eğitim Müdürlüğü, Yüreğir İlçe Milli Eğitim Müdürlüğü ve Yüreğir Kaymakamlığı’na da teşekkür etti.

“Çok güzel oldu”

Hayrat çeşmesinin hizmete girdiği Sazak İlkokulu’nun 3. sınıf öğrencilerinden 10 yaşındaki Ümmügülsüm Aktaş ise çeşmenin yapılmasından duyduğu mutluluğu dile getirerek şöyle konuştu:

“Depremde hayatını kaybeden kişilere Allah rahmet eylesin. Bu hayratı yaptırdığınız için teşekkürler. Çok mutlu olduk, burada çeşmemiz yoktu, su içmekte zorlanıyorduk, şimdi çok güzel oldu”

Yüreğir ilçesine bağlı Aydıncık Mahallesi’nde gerçekleştirilen etkinlikte, mevsimlik işçi ailelerinin çocuklarının keyifli vakit geçirmesi ve motivasyonlarının artırılması amaçlandı. Gönüllü palyaçolardan oluşan grup, çocuklarla bir araya gelerek çeşitli oyunlar oynadı. Müzik eşliğinde dans eden çocuklar, etkinlik boyunca eğlenceli anlar yaşadı.

Program kapsamında çocuklara sosis balon dağıtılırken yüz boyama etkinlikleri de gerçekleştirildi. Çeşitli oyunlara katılan çocuklara puzzle ve farklı hediyeler verildi.

Çocukların yüzünü güldürmek ve günlük yaşamlarına renk katmak amacıyla düzenlenen etkinlikte yiyecek, içecek ve tatlı ikramında da bulunuldu. Renkli görüntülerin ortaya çıktığı etkinlik, çocukların neşeli anlarıyla sona erdi.

Saimbeyli ilçesine bağlı Beypınarı Mahallesi’nde bulunan Hacı Ekiz ve Mahmut Ekiz kardeşlerin mezarları, aile yakınlarının talebi üzerine Saimbeyli Belediyesi tarafından restore edildi. Çevre düzenlemesi de yapılan mezarlar, gerçekleştirilen çalışmaların ardından şehitlik olarak düzenlenerek koruma altına alındı.

Şehitlik alanının açılışına Saimbeyli Kaymakamı Nursen Yüce, Belediye Başkanı Mahmut Dal, şehitlerin aile yakınlarından Halil Özkozanoğlu, Beypınarı Mahalle Muhtarı Hasan Kara ve çok sayıda davetli katıldı.

“Ailenin talebi üzerine sözümüzü yerine getirdik”

Saimbeyli Belediye Başkanı Mahmut Dal, açılış töreninde yaptığı konuşmada, Hacı Ekiz ve Mahmut Ekiz kardeşlerin Kurtuluş Savaşı yıllarında bölgede hayvancılık ve çobanlık yaptıklarını belirtti. İki kardeşin Ermeni çetelerinin saldırısı sonucu şehit edildiğini ifade eden Dal, aileye verdikleri sözü yerine getirmenin mutluluğunu yaşadıklarını söyledi.

Çalışmanın geçen yıl aile yakınlarının talebi üzerine gündeme geldiğini aktaran Dal, şunları söyledi:

“Burada hayvancılıkla uğraşan, çobanlık mesleğini icra eden iki büyüğümüz, Ermeni çeteleri tarafından boğazları kesilerek şehit edilmiş. Şehit ailesinin talebi üzerine geçen yıl sözümüzü vermiştik. Bu yıl da açılışı özellikle 18 Ekim kurtuluş bayramı programımızın içerisinde yer almasını istedik. Bunu gerçekleştirmenin mutluluğu ve gururu bize fazlasıyla yetiyor”

Şehitlerin hatırası gelecek nesillere aktarılacak

Beypınarı Mahalle Muhtarı Hasan Kara da bölgede yaşanan tarihi olaylara değinerek, şehit kardeşlerin mezarlarının belediye tarafından düzenlenmesinden ve koruma altına alınmasından duyduğu memnuniyeti dile getirdi. Kara, çalışmanın hayata geçirilmesinde emeği bulunanlara teşekkür etti.

Şehit Hacı Ekiz ve Mahmut Ekiz kardeşlerin aile yakını 82 yaşındaki Halil Özkozanoğlu ise iki kardeşin geçmişte köy yolunda beş kişilik bir Ermeni çetesinin saldırısına uğradığını anlattı. Şehit olduklarında kardeşlerden birinin 15, diğerinin ise 18 yaşında olduğunu belirten Özkozanoğlu, mezarların şehitlik olarak düzenlenmesinin kendileri için büyük anlam taşıdığını ifade ederek, “O dönem şehit kardeşlerin birisi 15, diğeri 18 yaşındaymış. Burası dedemizin kardeşlerinin mezarları. Şehitliğimizin geleceğe taşınması için burayı şehitlik haline getirenlere teşekkür ediyorum” diye konuştu.

Feke Kaymakamı Nural Cengiz Yamakoğlu öncülüğünde Şehit Yeter Şener Anadolu İmam Hatip Lisesi öğrencileri, ilçedeki şehit kabirlerinin bakımına katkıda bulunmak amacıyla anlamlı bir çalışmaya imza attı. Şehitlerin aziz hatıralarını yaşatmak ve onlara duydukları vefayı göstermek isteyen öğrenciler, zamanla yıpranan mezar taşlarındaki yazıları uygun boya ve fırçalar kullanarak yeniledi.

Mezar taşlarının bakımını yapan öğrenciler, kabirlerin çevresinde de temizlik gerçekleştirerek şehitlerin emanetlerine sahip çıktı. Duyarlı davranışlarıyla takdir toplayan öğrenciler, şehitlere duyulan saygı ve minnetin önemini bir kez daha ortaya koydu.

“Şehitlerimizin emanetlerine sahip çıkmak hepimizin görevi”

Çalışmaya katılan öğrencilerden Berat Köreken, şehit kabirlerinin bakımına katkı sunmanın kendileri için anlamlı bir deneyim olduğunu belirterek, “Şehit mezarlıklarının bakımına katkı sunmak bizler için çok anlamlı bir deneyim oldu. Şehitlerimizin emanetlerine sahip çıkmak hepimizin görevi” dedi.

Öğrencilerden Halil Bülbül de şehitlerin hatıralarını yaşatmak ve onlara duydukları vefayı göstermek istediklerini ifade etti. Bülbül, çalışmaya öncülük eden Feke Kaymakamı Nural Cengiz Yamakoğlu’na teşekkür etti.

“Aziz hatıralarını yaşatmak istiyoruz”

Öğrencilerden İremsu Gezer ise şehitlerin hatıralarını yaşatmak ve vefa borçlarını göstermek amacıyla çalışmaya katıldıklarını belirterek, “Şehitlerimizin aziz hatıralarını yaşatmak, onlara vefa borcumuzu göstermek için bu emanete sahip çıkmak istedik. Şehitlerimizin ruhu şad, mekanları cennet olsun” ifadelerini kullandı.

Yüreğir Belediyesi Meclis Üyesi ve AK Parti Grup Başkan Vekili İrfan Sancaklı, annesi Nergiz Sancaklı’yı kaybetmenin üzüntüsünü yaşadı. Dün gece hayatını kaybeden Nergiz Sancaklı’nın cenazesi, bugün saat 10.00’da Buruk Mezarlığı’nda kılınan cenaze namazının ardından dualar eşliğinde son yolculuğuna uğurlandı.

Siyaset ve teşkilat dünyası cenazede buluştu

Nergiz Sancaklı’nın cenaze törenine Yüreğir Belediye Başkan Vekili Tarık Özünal, AK Parti Adana teşkilat mensupları, belediye meclis üyeleri ve çok sayıda vatandaş katıldı.

Törende merhume Nergiz Sancaklı için dualar edilirken, cenazeye katılanlar da acılı İrfan Sancaklı’yı ve ailesini yalnız bırakmadı. Sancaklı ailesinin acısını paylaşan katılımcılar, merhumeye son görevlerini yerine getirdi.

Pozantı’da yaşayan emekli Almanca öğretmeni Kemal Önal ile emekli İnfaz Koruma Başmemuru Mustafa Çetinkaya, doğa yürüyüşleri sırasında karşılaştıkları çevre kirliliğine kayıtsız kalmadı. Şelale yolu güzergâhında gelişigüzel atılmış çöpleri gören iki arkadaş, doğal güzelliklerin korunmasına katkı sağlamak ve toplumda çevre bilincini artırmak için harekete geçti.

Temizlik çalışmalarını üç gün boyunca sürdüren Önal ve Çetinkaya, yürüyüş güzergâhında biriken çöpleri toplayarak toplam 20 çuval atığı çevreden uzaklaştırdı. İki emeklinin duyarlı davranışı takdir toplarken, ortaya koydukları örnek çalışma çevre temizliğinin herkesin ortak sorumluluğu olduğunu bir kez daha gözler önüne serdi.

“Doğayı temiz tutmak hepimizin sorumluluğu”

Doğada yürüyüş yapmayı sevdiklerini belirten Kemal Önal ve Mustafa Çetinkaya, şelale yolu üzerinde karşılaştıkları çöp manzarasının kendilerini üzdüğünü ifade etti.

Yaptıkları çalışmanın yalnızca çevredeki çöpleri toplamakla sınırlı olmadığını vurgulayan iki emekli, vatandaşlarda çevreyi koruma bilincini güçlendirmeyi ve davranışlarıyla başkalarına örnek olmayı amaçladıklarını söyledi.

Çukurova ilçesinde bulunan Oğuz Kağan Köksal Görme Engelliler İlkokulu ve Ortaokulu’nda görev yapan 50 yaşındaki Alpay Şahin, okulda eğitim gören 64 görme engelli öğrenciden Sosyal Bilgiler dersine giriyor.

Mesleğinde 26 yılı geride bırakan Şahin, 16 yıldır görev yaptığı okulda yüzlerce öğrencinin mezuniyetine tanıklık etti. Öğrencilerinin eğitim sürecinde karşılaştıkları güçlükleri kendi deneyimleri nedeniyle yakından bilen Şahin, yaşadıkları sorunlara çözüm bulmaları konusunda da onlara destek oluyor.

Kendisinin de görme engelli olması nedeniyle öğrencileriyle farklı bir bağ kuran Şahin, eğitim sürecinde karşılaşabilecekleri zorlukları aşmaları için onlara kendi hayatından örnekler sunuyor. Öğrencilerine hem akademik hem de sosyal anlamda rehberlik eden Şahin, aynı zamanda onların geleceğe dair umutlarını güçlendirmeyi amaçlıyor.

“Israrla bu okula gelmek istedim”

Öğrencilerine ışık tutmanın kendisini mutlu ettiğini belirten Alpay Şahin, 'Ben öncesinde normal okulda çalışıyordum. Sonrasında ısrarla bu okula gelmek istedim. Nedeni ise buradaki öğrencilere yardımcı olabilmek, rol model olabilmek. İleride karşılaşabilecekleri zorlukları nasıl aşabileceklerini izah etmek anlamında iyi olduğunu düşünüyorum. İletişimimiz gayet iyi' dedi.

“Öğrenciler farkında olarak veya olmayarak bizi örnek alıyorlar”

Kendisinin de çocukluk yıllarında görme engelli öğrencilerin eğitim gördüğü bir okulda eğitim aldığını anlatan Şahin, öğretmenlerinin kendisi için önemli birer rol model olduğunu söyledi.

Şahin, öğrencilerine rol model olmanın çok güzel bir durum olduğunu dile getirerek, 'Ben de ilkokulu Gaziantep'te görme engelliler okulunda okudum. Oradaki görme engelli öğretmenlerimiz bizim için rol modeldi. Okul okuduğumuzda ne olabileceğimiz konusunda iyi bir örnekti. Bizlerde burada öğrencilerimizi hem sosyal bilgiler anlamında aydınlatıyoruz hem de okurlarsa nereye gelebilecekleri konusunda rol model olmaya çalışıyoruz. Öğrenciler farkında olarak veya olmayarak bizi örnek alıyorlar. Öğrencilerimiz ileride karşılaştıkları zorluklarda, 'Alpay hocamız nasıl başarmış, ben de başarırım' şeklinde düşünerek, zorluklarla mücadele edecekler' şeklinde konuştu.

Öğrencilerinden öğretmenlerine teşekkür

Şahin’in öğrencileri de okulda aldıkları eğitimden ve öğretmenlerinden duydukları memnuniyeti dile getirdi.

Öğrencilerden Zeliha Döğer, okulunu çok sevdiğini söyleyerek, 'Böyle bir okulda okumak çok güzel bir his. Öğretmenlerim ve arkadaşlarım çok iyiler, her zaman bana ışık ve umut kaynağı oluyorlar. Önceden normal okulda okuyordum, burası benim için daha iyi oldu. Diğer arkadaşlarıma da buraya gelmelerini tavsiye ediyorum' ifadelerini kullandı.

Elif Arfa ise hocasını çok sevdiğini aktararak, 'Burada okumak çok güzel. Öğretmenimi ve arkadaşlarımı çok seviyorum. Bu okula gelmek benim için çok iyi oldu. Buraya geldiğimde çok şey öğrendim. Benim için daha iyi oldu. Önceki okulum normal bir okuldu. Eski okulumdaki görme engelli öğrencilerin buraya gelmesini tavsiye ediyorum. Burası çok güzel bir okul' dedi.

Merkez Yüreğir ilçesinde yaşayan çok sayıda kadın, yıllar önce çeşitli nedenlerle eğitim hakkından mahrum kaldı. Çocukluk dönemlerinde okula gönderilmeyen kadınların birçoğunun içinde kalan okuma-yazma öğrenme isteği, yıllar sonra açılan kurslarla yeniden hayat buldu.

5 ay boyunca eğitim aldılar

Bu kapsamda Adana’da faaliyet gösteren Ogün Abi Derneği, Yüreğir ilçesine bağlı Yalnızca Mahallesi’nde tadilatını gerçekleştirdiği okulda okuma-yazma kursu açılması için girişimde bulundu. Yüreğir Halk Eğitim Merkezi tarafından öğretmen görevlendirilen okulda kadınlara yaklaşık 5 ay boyunca okuma-yazma ve temel matematik eğitimi verildi.

Günlük yaşamlarının yanı sıra tarım işlerinde de çalışan kadınlar, sabah saatlerinde çocuklarını okula gönderdikten sonra tarlaya gitti. İşlerini tamamlayan kadınlar daha sonra kursun yolunu tuttu. Yoğun tempolarına rağmen eğitimlerini aksatmayan 18 kadın, 5 aylık kursu başarıyla tamamlayarak mezun oldu.

Mezuniyetlerini pasta keserek kutladılar

Kursu başarıyla tamamlayan kadınlar için mezuniyet etkinliği düzenlendi. Yıllar sonra okuma-yazma öğrenmenin mutluluğunu yaşayan kadınlar, pasta keserek başarılarını kutladı ve birbirlerini alkışladı.

“Bu devirde kız çocuklarının okuması çok önemli”

Kurstan mezun olan 3 çocuk annesi Saadet Altınbaş (45), çocukluk yıllarında eğitim hayatının yarım kalmasının hikayesini anlattı.

Altınbaş, 'Annem erken vefat edince babam beni okula göndermedi. Sonrada evlenince çocuklarıma okuma-yazma öğretirken kendimde öğrendim ama bu okulda tam anlamıyla okuma-yazmayı öğrendim. Kız çocukları temel bir birey. Kız, erkek fark etmeden okula gönderilmeli ancak bu devirde kız çocuklarının okuması çok önemli' ifadelerini kullandı.

“Ufakken bizi kimse göndermedi”

Meke Barlas (46) da çocukluk döneminde ailesi tarafından okula gönderilmediğini belirterek, yıllar sonra okuma-yazma öğrenmenin kendisi için büyük bir mutluluk olduğunu söyledi.

Barlas, 'Biz köyde yaşıyorduk ve ufakken bizi kimse okula göndermedi. Okuma-yazma öğrendim, Allah razı olsun. 5 çocuğum var ve onların okuma-yazması var. Bir tek benim okuma-yazmam yoktu. Öğrenmeyi çok istiyordum ama bizi ailemiz göndermedi. Çocuklarımdan sonra okuma-yazma öğrenmeyi çok istedim ve bu kursa gelip öğrendim' dedi.

“Kadınlara moral oldu”

Kadınlara eğitim veren öğretmen Ebru Günkan ise kursun katılımcılara yalnızca eğitim açısından değil, moral ve motivasyon bakımından da katkı sunduğunu belirterek kadınların süreç boyunca mutlu olduklarını ifade etti.

Ogün Abi Derneği Başkanı Ogün Sever Okur da kursun belirli dönemlerde devam edeceğini belirtti.

Okur, 'Dernek olarak bu kurs, 'Bir Hayalim Var' projesi kapsamında unutulmuş insanların hayal kurabilmesi için yaptığımız bir çalışmaydı. Ayrıca bu projeyi, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanı Mahinur Özdemir Göktaş'ın 'İyilik Var' projesiyle de pekiştirdik ve çok güzel oldu. Buradaki ablalarımız okuma-yazma öğrendi. İnşallah bu projelere devam edeceğiz.' ifadelerini kullandı.

Olay, 29 Temmuz’da merkez Seyhan ilçesi Denizli Mahallesi Mithatpaşa Bulvarı’nda meydana geldi. İddiaya göre, 2 çocuklarıyla birlikte alışveriş merkezinden çıkarak evlerine giden infaz koruma memuru Murat Şimşek ve öğretmen eşi Gülşah Şimşek’in aracı, yanlarında ilerleyen Adana Adliyesinde görevli hakim Z.G.Ç.’nin çukura düşmemek amacıyla yaptığı ani manevra nedeniyle park halindeki kamyona çarptı.

Kazanın ardından çift ile Z.G.Ç. araçlarından inerek durumu kontrol etti. Kendi araçlarında çizikler olduğunu gören çift ne yapacaklarını düşünürken, Z.G.Ç. aracında herhangi bir hasar bulunmadığını görerek otomobiline binip yoluna devam etti.

Trafik ışıklarında karşılaştılar

Bir süre sonra trafik ışıklarında çift, Z.G.Ç.’nin aracının yanında durdu. Murat Şimşek, hakim olduğunu bilmediği Z.G.Ç.’ye camını açarak, “Hanımefendi, ben size çarpmamak için manevra yapınca kaza yaptım. Keşke binip gitmeseydiniz” dediğini ileri sürdü.

Tarafların daha sonra yollarına devam ettiği, Şimşek çiftinin ise Seyhan ilçesi Pınar Mahallesi’ndeki evlerine gittiği belirtildi.

Akşam saatlerinde evlerinden gözaltına alındılar

Aynı gün saat 21.00 sıralarında polis ekipleri çiftin evine geldi. Polislerin, “hakkınızda Israrlı takip, ulaşım araçlarını kaçırma veya alıkoyma suçuyla” ilgili şikayet bulunduğunu belirterek çifti karakola götürdüğü aktarıldı.

Bir süre karakolda bekleyen çift, ifadelerinin ardından nöbetçi savcı M.B. tarafından tutuklama talebiyle adliyeye sevk edileceklerini öğrendi. Bunun üzerine nezarethaneye alınan çift, sabah saatlerinde nöbetçi savcının değişmesinin ardından bu kez adli kontrol ve yurt dışına çıkış yasağı talebiyle adliyeye sevk edildi.

Mahkemeye çıkarılan Murat ve Gülşah Şimşek çifti, yurt dışına çıkış yasağı uygulanarak serbest bırakıldı.

Polis tutanakları ve kamera görüntüleri incelendi

Serbest bırakılmalarının ardından avukat tutan çift, olayla ilgili polis tutanaklarına ve güvenlik kamerası görüntülerine ulaştı.

Polisin çevredeki güvenlik kameralarına ilişkin yaptığı inceleme sonucunda hazırlanan raporda, “İlk önce siyah aracın durduğu ve ardından ise beyaz aracın durduğu izlenmiş ve müştekinin beyan ettiği bulguların görülmesi mümkün olmamış” ifadelerinin yer aldığı görüldü.

Çift, avukatları aracılığıyla karara itiraz etti.

“Israrlı takip” suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verildi

Yürütülen soruşturma kapsamında 14 Eylül’de karar çıktı. Hakimin beyanları doğrultusunda polis ekiplerince yapılan incelemelerin ardından Cumhuriyet Başsavcılığı, Murat ve Gülşah Şimşek çifti hakkında “ısrarlı takip” suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verdi.

Kararda şu ifadelere yer verildi:

“Olayın sona ermesinden sonra şüphelilerin müştekiyi yeniden fiziken takip ettiklerine, ikamet veya iş yerine gittiklerine, telefonla aradıklarına, mesaj gönderdiklerine, üçüncü kişiler aracılığıyla kendisine ulaşmaya veya başka bir yolla yeniden temas kurmaya çalıştıklarına ilişkin somut bir delil elde edilemediği tespit edildi. Şüpheliler Murat ve Gülşah Şimşek çiftinin ısrarlı takip suçunun gerektirdiği ısrarlı davranış unsurunu gerçekleştirdikleri hususunda kamu davası açılmasını gerektirir yeterli şüpheye ulaşılamadığı tespit edilmiştir. Murat ve Gülşah Şimşek hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiştir.”

Kararla birlikte çift hakkında uygulanan adli kontrol tedbirinin de kaldırıldığı öğrenildi.

Öte yandan Murat Şimşek hakkında “Kara Ulaşım Aracının Hareketini Engellemek veya Hareket Halindeyken Durdurmak suçundan” kamu davası açılacağı öğrenildi.

“Bu karar, 'Sizi nezarethanede boşu boşuna beklettim' demek”

Çiftin avukatı Nazan Akça, soruşturma sonucuna ilişkin yaptığı değerlendirmede, 'Çocuklarının önünde polislerce, kolluk tarafından alınıp nezarete atılan müvekkilim Gülşah Şimşek'le ilgili Başsavcılık takipsizlik kararı verdi. Bu ne demek biliyor musunuz? 'Ben seni sabaha kadar nezarethanede boşu boşuna beklettim' demek. Bu da bizim iddiamızı doğruluyor' ifadelerini kullandı.

“Pardon filmi gibi”

Kamu görevlilerinin sahip oldukları yetkiyi kişisel güç olarak görmemeleri gerektiğini savunan Akça, 'Maalesef hakim ve savcılar, kim olursa olsun, bütün devlet kademesinde çalışanlar devletin gücünü kendi gücü olarak görmemeliler. Adeta pardon filmine döndü bu karar' diye konuştu.

“Beraat kararı gelecek”

Dosyanın bundan sonraki aşamasında Murat Şimşek yönünden farklı bir suçlama kapsamında yargılama sürecinin devam edeceğini belirten Akça, 'Israrlı takipten takipsizlik kararı verildi. Eşiyle ilgili kara ulaşım araçlarının kullanılmasının engellenmesi gibi bir suçtan ama bu suçun gerekçesine ve kanundaki madde metnine baktığımızda aslında bu suç da oluşmuyor. Mahkeme aşamasında beraber göreceğiz, aslında oradan da bir beraat kararı gelecek. Muhtemelen bir iki ay içerisinde bir duruşma günü verilir' dedi.

“Bir saate geleceğim” dedi, bir daha dönmedi

Adana'nın merkez Çukurova ilçesine bağlı Pirili Mahallesi'nde yaşayan 32 yaşındaki 2 çocuk babası Ertuğrul Kütük, 21 Eylül 2012'de arkadaşı Hüseyin Basanay'ın telefonuyla evden çıktı.

İddiaya göre Basanay, akşam saatlerinde Kütük'ü arayarak, “Hemen gel bir yere gitmemiz lazım” dedi. Bunun üzerine Kütük'ün annesi Ferhan Kütük, akşam olması nedeniyle oğlunun gitmesine izin vermedi.

Ertesi sabah anne Kütük tarlaya giderken Ertuğrul Kütük, eşi Güleyfer'e “Bir saate geleceğim” diyerek evden ayrıldı. Ancak Kütük ve arkadaşı Hüseyin Basanay'dan o günden sonra bir daha haber alınamadı.

Otomobilleri 20 gün sonra yakılmış halde bulundu

İki gencin aileleri, çocuklarının başına kötü bir şey gelmiş olabileceği endişesiyle polis merkezine başvurdu. Aradan 20 gün geçtikten sonra iki arkadaşın içinde bulunduğu otomobil, Osmaniye'de yakılmaya çalışılmış halde bulundu.

O dönem olayla ilgili 3 kişi gözaltına alındı. Şüpheliler, ifadelerinin ardından serbest bırakıldı.

Ancak geçen 14 yıla rağmen Ertuğrul Kütük ve Hüseyin Basanay'dan herhangi bir haber alınamadı.

Basanay'ın anne ve babası evlat hasretiyle hayatını kaybetti

Kayıp iki arkadaştan yıllardır haber bekleyen ailelerin acısı da dinmedi. Bu süreçte Hüseyin Basanay'ın anne ve babası, evlat hasretiyle ve yaşadıkları sağlık sorunları nedeniyle hayatını kaybetti.

Acılı anne ölmeden önce oğlunu bulmak istiyor

Şu anda 71 yaşında olan ve çeşitli sağlık sorunlarıyla mücadele eden Ferhan Kütük ise ölmeden önce oğlunun akıbetini öğrenmek istiyor.

Adalet Bakanı Akın Gürlek'in “Faili meçhul hiçbir dosya kalmayacak” açıklamasının ardından umutlanan anne Kütük, her gün polis veya jandarmadan gelecek iyi bir haber bekliyor.

Oğlunun fotoğraflarıyla avunan Ferhan Kütük, 14 yıldır yaşadığı acıyı İHA'ya anlattı.

“Çocuğum bir kefene bile hasret gitti”

Evladının en azından bir mezarının olmasını istediğini söyleyen Ferhan Kütük, “2012 yılının Eylül ayında evladım, arkadaşıyla birlikte kayboldu. Hep gezdik ama hiçbir sonuç alamadık. Ben sonuç almak istiyorum. Çocuğumun bir mezarı olsun. Çocukları babalarının mezarına gitsin bari. Ben çocuğumu kefenleyemedim. Kefen gördüğüm zaman çok ağlıyorum. Millet cenazesini kefenlediğinde çok üzülüyorum. Benim çocuğum bir kefene bile hasret gitti” dedi.

“Bir saate geri geleceğim dedi, o gidiş bir daha gelmedi”

Oğlunun Hüseyin Basanay'ı almak için evden çıktığını anlatan anne Kütük, “Akşam telefon ettiler, göndermedik. Sabah eşine, 'Bana bir sıkma yap, bir saate geri gelirim, alayım, geleyim Hüseyin'i' demiş. Gitti, o gidiş bir daha gelmedi. Hüseyin'i almaya gitmişti. İkisi de kayboldu” ifadelerini kullandı.

“Çocuklar artık babamızı aramayın diyor”

Ertuğrul Kütük'ün kaybolduğu sırada çocuklarının 3 ve 5 yaşında olduğunu belirten Ferhan Kütük, yıllar içinde torunlarının büyüdüğünü belirterek, “Şimdi çocuklarının birisi 18 yaşına girdi, diğeri de 16 yaşında. Çocuklar ne desin? 'Babamızı aramayın' diyorlar. 'Babamız bize babalık yapmadı' diyorlar. Ama babaları olsaydı babalığını yapardı” diye konuştu.

“Ölüsü olan gömer, ağlar benim çocuğumun mezarı bile yok”

14 yıldır oğlundan haber alamamanın tarifsiz bir acı olduğunu söyleyen Kütük, “Ben de için için yanıyorum ama ne yapayım, bulamadım. Çok uğraştım, çok gittim geldim her gün. Evde kaldığımda çok kötü oluyorum. Evde yalnız kalamıyorum. O resim burada, onu gördükçe dayanamıyorum. Çok kötü bir şey. Ölüsü olan gömer, bir gün ağlar, üç gün ağlar ama bu daha zor. Yeğenim öldü onun mezarı var. Ama benim çocuğumun mezarı yok. Evladımın bir mezarının olmasını istiyorum” dedi.

“Başka hiçbir şey istemiyorum”

Yetkililere yeniden çağrıda bulunan acılı anne Ferhan Kütük, “Çocuğumun bulunmasını istiyorum. Ölüyse ölü, diriyse diri. Hiç olmazsa kemikleri olsun, bir mezarı olsun. Başka hiçbir şey istemiyorum” ifadelerini kullandı.

Cumhuriyet Mahallesi’nde yaşayan Bayram Ersin, yıllardır her sabah aynı rutini sürdürüyor. 15 yıldır uğradığı kıraathaneye gitmek için yaklaşık 4 kilometre yürüyen Ersin, gün içinde gidiş-dönüş toplam 8 kilometre yol kat ediyor. Yürüyüş sırasında çarşı esnafıyla selamlaşan ve arkadaşlarıyla sohbet eden 86 yaşındaki Ersin, ilerleyen yaşına rağmen hareketli yaşamıyla dikkat çekiyor.

5 kız, 5 erkek olmak üzere 10 çocuk babası ve 34 torun sahibi olan Ersin, eşi Lütfiye Ersin’i 2007 yılında kanser nedeniyle kaybetti. Yıllardır düzenli olarak yürüyüş yapan Ersin, sağlıklı yaşamını beslenmesine ve hareketli hayatına borçlu olduğunu ifade ediyor.

“Hastaneye yılda bir kez giderim”

Her sabah saat 08.00 sıralarında evinden çıkarak kıraathanenin yolunu tuttuğunu belirten Bayram Ersin, sağlığına dikkat ettiğini söyledi.

Ersin, “Her gün sabah 8 gibi aynı kıraathaneye gelirim. Yaklaşık 8 kilometre yürürüm. 10 çocuğum var. Torun 50 kadar var herhalde, sayısını bilmiyorum. Torunlarımı, onların çocuklarını gördüm. Akşam en geç 8'de uyurum. Salatalı yumurta, sağlıklı beslenirim. Onlara dikkat ederim. Çok nadir ilaç kullanırım. Hastaneye senede bir kez giderim. Şükür ağrıyan yerim yok” dedi.

“Biz 50 yaşındayız, onun gibi yürüyemeyiz”

Bayram Ersin’in yıllardır uğradığı kıraathanenin müdavimlerinden İbrahim Aydın ise Ersin’in gençlere taş çıkartan enerjisine dikkat çekti.

Aydın, “Bayram dedeyi yıllardır tanırım. İyi bir insan, kendi halinde biridir. Gelir kıraathaneye, sohbet ederiz. Genç ve dinamik. Onun yürüdüğü yolları ben yürüyemem. Dedem iyidir” diye konuştu.

Kıraathanede bulunan İsmail Bulduk da Ersin’in her gün kilometrelerce yürüyerek kıraathaneye gelip gitmesinin kendilerini şaşırttığını belirterek, “Ben de ara sıra buraya gelirim. Yürüyerek gelir gider. Maşallah deriz. Zaman geçiririz, sohbet ederiz, akşama kadar gider. Biz 50 yaşındayız, onun gibi yürüyemeyiz. Eski toprak. Bize 'Kendinize iyi bakın, boğazınızı esirgemeyin, yürüyüş yapın' diye nasihat eder” ifadelerini kullandı.

Kozan’da yaşayan Cennet Kayadelen ile Kemal Karaköse’nin düğününde ilginç anlar yaşandı. Takı merasimi sırasında damadın 25 yıllık arkadaşı İlyas Beydilli, salona süslenmiş bir keçiyle geldi. Beydilli, keçiyi çifte hediye ederken salondaki davetliler yaşananları cep telefonlarıyla görüntüledi.

Düğünün ardından keçiyi evlerine götüren Cennet ve Kemal Karaköse çifti, sürpriz hediyeyi beslemeye başladı.

“Eti çok seviyorum ama eşimi daha çok seviyorum”

Arkadaşından böyle bir hediye beklemediğini belirten Kemal Karaköse, yaşananların kendileri için unutulmaz bir anı olduğunu söyledi.

“25 yıllık dostluğumuz var. Böyle bir hediye beklemiyorduk, gerçekten ilginç oldu. İlyas sayesinde 'mangala çağırmıyorsun' diyen bütün arkadaşlarımı da çağıracağım. Eti çok seviyorum ama eşimi daha çok seviyorum” dedi.

“Yedikçe beni hatırlasın”

Damadın et ve mangal sevgisini bildiğini ifade eden İlyas Beydilli ise farklı bir hediye vermek istediğini belirterek, “Adanalılar mangalı ve eti çok sever. Değişik bir hediye olsun diye böyle bir hediye almak istedim. Kemal kardeşim her hafta sonu mangal partisi yapar. Bende 'En iyisi keçiyi alayım, beni çağırsın' dedim. Böyle ilginç bir hediye oldu. Yedikçe beni hatırlasın” diye konuştu.

“Her yanı süslü geldi, herkes telefona sarıldı”

Düğününde yaşananları anlatan Cennet Kayadelen Karaköse ise hediyenin kendileri için farklı bir hatıra olduğunu dile getirdi.

“Düğünümüzde çok farklı bir hatıra oldu. Her yanı süslü geldi. Herkes hemen telefonuna sarıldı, bir anda gündem oldu. Düğün ertesi röportaj yapmak bile ilginç. Eşim çok mutlu oldu. Eti aşırı çok seviyor, pilav ve yemeklerde her şeyi etle yer. Düğünümüzde ilginç ve güzel bir hatıra oldu” ifadelerini kullandı.

Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Bitki Koruma Bölümü'nden mezun olan Latife Gül Kaplan, eğitimini tamamladıktan sonra ailesinin yaşadığı Kozan'a döndü. Üniversite eğitiminin ardından masa başında çalışmak yerine çocukluğundan bu yana içinde olduğu arıcılığı meslek edinmeye karar veren Kaplan, babasından öğrendiği mesleği profesyonel olarak sürdürmek için eğitim ve sertifikalarını tamamladı.

250 kovanla başladı, bin kovana ulaştı

Tarım ve Orman Bakanlığının kırsal kalkınma desteğinden yararlanarak arıcılık faaliyetlerine başlayan Kaplan, 250 kovan ve ekipmanla çıktığı yolda kovan sayısını binin üzerine taşıdı. Arılarını mevsimsel koşullara göre farklı bölgelere götüren genç arıcı, böylece yıl boyunca üretimini sürdürüyor.

Arıcılığın büyük emek ve fedakarlık istediğini belirten Kaplan, mesleğin zorluklarına rağmen kendi üretimini yapmaktan duyduğu memnuniyeti dile getirdi.

"Babadan gelen bir meslek"

Arıcılığın kendileri için aileden gelen bir meslek olduğunu anlatan Kaplan, şöyle konuştu:

"Mesleğim aslında bize babadan gelen bir meslek. Babamız bizim ilk öğretmenimiz. Onun desteğiyle birlikte bu yolda ilerledik. Kendi üretimimiz olan her şeyi seviyorum. Kendi emeğimizle bir şeyin nasıl ortaya çıktığını bilerek ilerlemek istiyordum"

"Büyük bir emek ve fedakarlık var"

250 kovanla başladığı arıcılık serüveninde bugün bin kovana ulaştığını belirten Kaplan, şöyle devam etti:

"Kırsal kalkınma desteği kapsamında bir projeden hak kazandım. 250 kovanla başlamıştık, şu an bin kovana ulaştık. Mesleğim zor. Arkasında büyük bir emek ve fedakarlık var. Arıları gece yüklemek zorundayız. Yeri geliyor erkek gibi çalıştığım anlar oluyor, 7 gün 24 saat gece-gündüz çalışıyoruz"

Kendi işinin patronu olmayı tercih ettiğini ifade eden Kaplan, sevdiği işi yapmanın yaşadığı zorlukları unutturduğunu söyledi.

Vücuduna isabet eden şarapnel parçası nedeniyle omuriliğinde eğrilik
oluşan, bacakları zayıf ve güçsüz kaldığı için yürüme güçlüğü de çeken Filistinli Sıla, yeniden
sağlığına kavuşması için ameliyata alınacak.

Sağlık Bakanı Kemal Memişoğlu, “Recep
Tayyip Erdoğan liderliğinde Türkiye, masum ve mazlumların sığınağı, insanlığın vicdanı
olmaya kararlılıkla devam edecek” dedi.

Filistin’de yaşayan 6 yaşındaki Sıla Hamza Azzam Abukarım, İsrail’in ülkesine
yönelik hava saldırısında vücuduna isabet eden şarapnel parçası nedeniyle üç omurgası kırıldı;
yürümekte zorluk çektiği gibi felç kalma riskiyle de karşı karşıya kaldı. Küçük kız için
Türkiye seferber oldu; Sıla, annesi ve kardeşiyle Adana’da tedavi altına alındı.

KEMİKLER SIRTINDA KALDI
İsrail’in, Filistin’e yönelik insanlık dışı saldırıları devam ederken, kuşatma altındaki ülkede
her gün yeni bir dram ortaya çıkıyor. Evlerinin önündeki sokakta oyun oynarken, İsrail’in
hava saldırısının hedefi olan Sıla Hamza Azzam Abukarım, vücuduna isabet eden şarapnel
parçasıyla ağır yaralandı. Üç omurgasında kırıklar oluşan küçük kızın, kırılan kemik parçaları
da sırtında kaldığı tespit edildi.

TÜRKİYE SEFERBER OLDU
Hastanedeki tedavisinin ardından hayati tehlikeyi atlatıp, taburcu edilen Filistinli Sıla,
yaşadığı travma nedeniyle kendisini koruma refleksiyle de boynunu gövdesine doğru
çekmeye başladı. Kaslarındaki zayıflık ve güçsüzlük nedeniyle yürümekte de zorlanan, aynı
zamanda felç kalma riski de bulunan küçük kızın isyanına, Türkiye seyirci kalmadı.
Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın talimatıyla Sıla için seferberlik ilan edildi.

TÜRKİYE SILA’YA SAHİP ÇIKTI
Sağlık Bakanlığı, Sıla Hamza Azzam Abukarım ile 1.5 yaşındaki kardeşi Kında Hamza
Azzam Abdulkarım ve annesi Nour Khsmıs Alı Banat’ı (29) Türkiye’ye; Adana’ya getirdi.
Küçük kız, Adana Şehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi Beyin Cerrahisi Servisi’nde tedavi
altına alındı. Doç. Dr. Semih Kıvanç Olguner ise, yapılan test ve tetkikler sonrasında Filistinli
Sıla için ameliyat kararı alırken, hazırlıklara da başlanıldığı öğrenildi.
TÜRKİYE, İNSANLIĞIN VİCDANI
Sağlık Bakanı Kemal Memişoğlu, “İsrail’in insanlık dışı saldırılarında omurgasından
yaralanan Filistinli evladımız Sıla’yı, Adana Şehir Hastanemizde tedavi altına aldık.
Hekimlerimiz ve sağlık çalışanlarımız, yavrumuzun yeniden sağlığına kavuşması için gerekli
tüm tıbbi süreçleri titizlikle yürütüyor. Cumhurbaşkanımız Sayın Recep Tayyip Erdoğan
liderliğinde Türkiye, masum ve mazlumların sığınağı, insanlığın vicdanı olmaya kararlılıkla
devam edecek” açıklamasını yaptı.
SILA ARTIK BİZE EMANET
Adana İl Sağlık Müdürü Halil Nacar ise, “Sayın Cumhurbaşkanımızın liderliğinde
Türkiye’mizin vicdanı ve mazlumların sığınağı olma misyonunu, Adana’da tüm gücümüzle
sürdürüyoruz. İsrail’in insanlık dışı saldırılarında yaralanan Filistinli yavrumuz Sıla, Adana
Şehir Hastanemizde hekimlerimize ve tüm sağlık çalışanlarımıza emanet. Tedavi sürecini

anbean takip ettiğimiz evladımızın, bir an önce sağlığına kavuşması için tüm imkanlarımızla
görevimizin başındayız” dedi.

Adana’da yaşayan Yusuf (60) ve Ayşe Parlak (56) çiftinin 3 çocuğunun en küçüğü olan 11’inci sınıf öğrencisi Buse Parlak’a, geçtiğimiz şubat ayında tükürük bezi kanseri teşhisi konuldu.

Teşhisin ardından tedavisine başlanan Buse, zorlu bir sürecin ardından geçtiğimiz hafta hastalığı yendiğini öğrendi. Tedavisi nedeniyle bir süre eğitimine ara veren genç kız, sağlığına kavuşmasının ardından yeniden okul sıralarındaki yerini aldı.

Buse’nin okula döndüğü gün arkadaşları ve öğretmenleri tarafından sürpriz bir karşılama yapıldı. Düzenlenen törende balonlar ve konfetilerle karşılanan Buse için sınıf arkadaşları tarafından pasta kesildi.

'Hastalığı ilk duyduğumda dünyanın durduğunu hissettim'

Yaşadığı hastalık sürecini anlatan Buse Parlak, teşhisin ardından korku ve endişe yaşadığını belirtti.

Buse, yaşadıklarını şöyle anlattı:

'Hastalığımı kist sonucu öğrendim. Önce bir şey olmaz dediler. Sonra ağrılarım üzerine hastaneye gittim, sonrasında biyopsi oldum. Biyopsi sonucu tümör olduğumu öğrendim ve ameliyata alındım. Hastalığı ilk duyduğumda dünyanın durduğunu hissettim. 'Hiçbir şey eskisi gibi olmayacak, insanlar bana nasıl davranacak' diye düşündüm. Hastalığımı öğrendikten sonra önce PET cihazına girdim. Yurt dışından ilaçlar geldi. En korktuğum zaman o zamandı. 45 dakika bir odada kalıyorsunuz. Sonrasında ışın tedavisi aldım. Tükürük bezi kanseri olduğum için yüzüme bir maske takıyorlardı, bundan da korktum. Sonra ultrasona girdim. Orada kötü bir şeyler döndüğünü anladım' şeklinde konuştu.

'Kendim gibi kansere yakalananlar için planlarım var'

Tedavi sürecinin ardından aldığı iyi haberle yeniden hayata döndüğünü ifade eden Buse Parlak, gelecekte kanser hastalarına yönelik çalışmalar yapmak istediğini söyledi.

Parlak, şöyle konuştu:

'Teşhisten sonra PET cihazına girdim ve sonucumun iyi çıktığını öğrendim. Doktor 'Gözünüz aydın' dediğinde tekrar hayata döndüğümü, her şeyin yeniden başladığını hissettim. Şu an yazılımla ilgileniyorum. Kendim gibi kansere yakalananlar için planlarım var. Kanserler için donör gerekiyor. Bununla ilgili planlarım var. Hastalıktan sonra okula ilk gittiğimde arkadaşlarımın sürprizini gördüm. Balonlar ve konfetiler hazırlamışlardı. Hastalığın kalple ilgisi var. Her şey kalple başlıyor' ifadelerini kullandı.

'Çocuğumun bu hastalıktan kurtulacağına inanıyordum'

Buse’nin annesi Ayşe Parlak ise kızının hastalığı boyunca aile olarak zorlu günlerden geçtiklerini anlattı. Kızının tedavisi sırasında yaşadıkları süreci anlatan anne Parlak, kızının hastalığı yenerek sağlığına kavuşacağına inandığını söyledi.

Ayşe Parlak, yaşadıklarını şu sözlerle anlattı:

'Yağmurda çamurda hastaneye gittik geldik. Allah kimsenin başına vermesin. Çok dua ettim Allah'a. Böyle kötü bir hastalıkla karşılaşacağımız hiç aklıma gelmezdi. Kızım bana 'Anne boğazımda yuvarlak ve yumruk kadar bir şey çıkıyor ve kayboluyor' diyordu. Doktora gitmekten korkuyordu ve istemiyordu. Kulak burun boğaz bölümüne zorla götürdüm ve ultrason istediler. Ben bademcik sanıyordum ancak kistmiş. Doktor, kızıma 'Yüz felci olabilirsin' dedi. Kızım çok ağladı. Ben kızımı teselli etmeye çalışıyordum. Allah'a güvenmesini söylüyordum. Kızım hem kan tahlili veriyordu hem ağlıyordu. Gözyaşı damlaları hemşirenin eline damlıyordu. Ben de kızıma çok teselli verdim. Çok şükür Allah bugünleri gösterdi. Çocuğumun bu hastalıktan kurtulacağına inanıyordum' dedi.

'Üzüldük fakat kimseye belli etmedik'

Buse’nin babası Yusuf Parlak da kızının hastalık sürecinde ailece zor günler geçirdiklerini, ancak kızlarına moral vermek için yaşadıkları üzüntüyü belli etmemeye çalıştıklarını söyledi.

Yusuf Parlak, şöyle konuştu:

'Bu süreçte çok zorluklar yaşadık. Üzüldük fakat kimseye belli etmedik. Kendisine de belli etmemeye çalıştık. Kendisi sürekli gülsün diye çabaladık. Sevinçliyiz, Allah kimseye göstermesin' şeklinde konuştu.

Hastalığı geride bırakan Buse Parlak, yeniden okuluna dönmenin mutluluğunu yaşarken, yazılım alanındaki çalışmalarını geliştirerek kendisi gibi kanser hastalarına umut olabilecek projelerde yer almayı hedefliyor.

Kaza, önceki gün sabah saatlerinde Tufanpaşa Mahallesi Üstün Sokak’ta meydana geldi. Edinilen bilgiye göre Ahmet Ö. yönetimindeki 01 HS 699 plakalı otomobil ile Selçuk Kelebekli’nin kullandığı 01 AZF 195 plakalı motosiklet çarpıştı.

Çarpışmanın etkisiyle ağır yaralanan Kelebekli, olay yerine sevk edilen sağlık ekiplerinin ilk müdahalesinin ardından hastaneye kaldırıldı. Ancak 17 yaşındaki genç, doktorların tüm müdahalesine rağmen kurtarılamadı. Kelebekli’nin cenazesi, otopsi işlemlerinin ardından dün toprağa verildi.

Sırasına fotoğrafı ve çiçekleri bırakıldı

Selçuk Kelebekli için bugün öğrencisi olduğu Yusuf Baysal Anadolu Lisesi’nde anma programı düzenlendi. Duygusal anların yaşandığı programda arkadaşları, Kelebekli’nin boş kalan sırasına fotoğrafını yerleştirerek çiçek bıraktı.

Programda konuşan okul müdürü Hüseyin Şimşek, öğrencilerini kaybetmenin hüznünü yaşadıklarını söyledi.

Kelebekli’nin eski öğretmeni Okan Arık ise kazaya tesadüfen denk geldiğini belirterek, yaşadığı üzüntüyü şu sözlerle anlattı:

“Selçuk yerde yatıyordu. Son anına tanık oldum. Selçuk köyden geliyordu. Annesi bana hep, 'Hocam bu çocuk hayvanları çok seviyor. Bu çocukla ilgilen. Ablası okudu, doktor oldu. Biraz köye ve hayvancılığa hevesli, onu okumaya teşvik et' derdi. Üç gündür kendimi toparlayamadım. Daha önce de bir öğrencimizi kazada kaybettik. Bir daha böyle olaylarda kardeşlerimizin hayatlarını kaybetmesini istemiyoruz”

Selçuk Kelebekli’nin sınıf arkadaşı Eren Özten de arkadaşının saygılı ve sevilen bir öğrenci olduğunu ifade ederek, “Selçuk hepimizin kardeşi ve arkadaşıydı. Saygılı bir insandı. Onu hep iyi hatırlayacağız ve hatırasını yaşatmaya çalışacağız” dedi.

Seyhan ilçesine bağlı Mestanzade Mahallesi’nde kurulan hayvan pazarı, sabahın erken saatlerinden itibaren kuş meraklılarını ağırlıyor. Saat 05.00 sıralarında kurulmaya başlayan pazara gelen satıcılar, beraberlerinde getirdikleri hayvanları kafeslerde ve belirlenen alanlarda sergileyerek alıcıların beğenisine sunuyor.

Pazarda özellikle farklı ırklardaki güvercinler yoğun ilgi görürken, bunun yanı sıra papağan, tavuk, hindi, horoz ve tavus kuşu gibi çok sayıda kanatlı hayvan da satışa çıkarılıyor.

“Bu hobi genelde büyüklerimizden bize geçen bir sevda”

Pazarda güvercin satışı yapan Tuğrul İltaş, kuşçuluğun kendileri için farklı bir hobi olduğunu belirterek, “Bu hobi genelde büyüklerimizden bize geçen bir sevda. Burada kuş pazarımız var. Pazara çeşitli kuşlar geliyor. Biz de elimizde olan çeşitli kuşları buraya satmaya getiriyoruz. Ben normalde bilişim uzmanıyım. Kurumsal bir firmada yöneticilik yapıyorum. Bu farklı bir hobi. Güvercinlerde ırklar arası farklılıklar olur. Kuş besleyenlere yetkili kişiler güzel yerler temin etmeli” dedi.

“Her türlü kuşu burada bulabilirsiniz”

Pazara yoğun ilgi olduğunu söyleyen satıcılardan Ömer Azer ise, “Adana'da insanlar kahvaltısını yapmadan bu pazara gelir. Pazar günü, bizim için çok farklı bir gün. İnsanlar eşinden çocuğundan önce kuş pazarını görür. İlgi çok büyük. Burası Adana'mızın olmazsa olmazı ve neşesi. Türkiye'nin en büyük kuş pazarı burası. Benim insanlara tavsiyem şudur; çocuklarınızı buraya getirin. Burası sadece güvercinden ibaret değil. Tavuk, hindi, horoz, tavus kuşu, her türlü kuşu burada bulabilirsiniz. Adana kuş pazarına tüm hayvanseverleri beklerim” şeklinde konuştu.

“Büyük bir ilgi görüyoruz”

Pazarda çok sayıda kuş türünün bulunduğunu belirten Hasan Altındiş, “Burada posta kuşu var, taklacı kuş var, süs kuşu var. Büyük bir ilgi görüyoruz, bir sürü insan var. Bu bir heves. Biz kuşları Hatay'dan getirip burada satıyoruz. Aslında bir hobi bu. Burada pahalı kuşlar da var. 10 bin TL ve 20 bin TL'ye kadar kuşlar var bizde” ifadelerini kullandı.

“Bu işin ticareti de var hastalığı da var”

Kuş pazarına alışveriş yapmak için gelen Burak Can Rüşkan ise güvercinlere olan ilgisini anlatarak, “Ben Adana kuşu aldım. Uçurmak için aldım, kendisi erkek. Bir tane de dişi alacağım. Evimde 50-60 adet kuş var. Bu kuşu 2 bin TL'ye aldım. Parasını veriyorum ve kuşu alıp eve götürüyorum, izliyorum, güzel oluyor. Bunu sadece kuşçu olan anlar. Bu işin ticareti de var hastalığı da var” dedi.

Pazara hayvanlara duyduğu ilgi nedeniyle geldiğini belirten Mert Can Yılmaz ise, “Elimdeki kazı bin TL'ye aldım. Burada dolaşmayı ve hayvanları seviyorum. Çok güzel bir yer, herkese tavsiye ederim” dedi.

47 yaşındaki Sibel Koca, çocukları için hayata sıkı sıkıya tutunurken, sok sevdiği saçları dökülmeye başladı. 500 kilometre yol kat edip, Adana’dan Ankara’ya giden Taylan Alıcı, ablası gibi gördüğü baldızının saçlarını kendi elleriyle kazıttı; ona destek vermek için önce kendi saçını, ardından 10 yıllık sakallarını kesti.

DÜNYASI BAŞINA YIKILDI

15 yıl önce eşini kaybettiğinde kızı henüz 50 günlük, oğlu da 11 yaşında olan Sibel Koca, her şeye rağmen çocuklarıyla birlikte hayata sıkı sıkıya tutundu. Ankara’da yaşayan ve bir giyim mağazasında müdürlük yapan 47 yaşındaki Sibel Koca, bir sabah uyandığında sağ göğsünde şişlik ve kitleyi fark etti. Önce; “Zamanla geçer” dedi ama geçmeyince; 2026 yılı Şubat ayında hastaneye gitti ve burada yapılan test ve tetkikler yapıldı ve bir ay sonra da; ‘meme kanseri’ olduğunu öğrenen Koca’nın, o an dünyası başına yıkıldı.

DERİN BİR BOŞLUKTA GİBİYDİM

Yaşadıklarını AKŞAM’a anlatan Sibel Koca, “Doktorum, kanser olduğumu söylediğinde o an, derin bir boşlukta hissettim kendimi. Sonra mutlaka kazanmak zorunda olduğum bir savaşın beni beklediğini anladım.

5 Mayıs’ta sağ göğüs altındaki kitle alınıp dolduruldu, koltuk altındaki 8 lenf alındı. Sağ kolumu kaldıramıyordum. 10 yıldır bir giyim mağazasında çalışıyordum ve kolum benim her şeyimdi. Egzersizlere başladım. Biz, kansere ‘misafir’, kürlere de ‘şifalanma’ diyoruz. Benim için de zorlu bir süreç başlamış oldu” dedi.

AYNAYA BAKMAK İSTEMEDİM

Koca, “Ailemde herhangi bir kanser öyküsü yok ama çevremde buna çok tanık oldum. 30 Temmuz’da ilk kürü aldım ve 14 gün sonra da saçlarım dökülmeye başladı. Bir sabah uyandığımda omzuma dökülen; elimde kalan saç tellerini görünce kendimi çok kötü hissettim. Saçlarımı çok severdim ama dökülünce kendimi boşlukta hissettim. Bu durum beni çok yordu ve aynaya bakmak istemedim. Yolda yürürken, sanki herkes size bakıyor gibi hissettim. Sonra da saçlarımı kazıtmaya karar verdim” ifadesini kullandı.

KENDİ SAÇ VE SAKALINI KESTİ

Sibel Koca, “Saçlarımı tek başıma kesemezdim, o yüzden Adana’da yaşayan kız kardeşim Emel’in de yanında olmasını istedim. Eşi Taylan, 15 yıldır hayatımızda. Benim rahmetli eşim de Adanalı idi. Taylan da eşim öldüğünden bu yana bize çok destek oldu; öz kardeşim gibi severim onu. Ben, saçlarımı kız kardeşim kesecek diye beklerken, Taylan makineyi aldı. Saçlarımı keserken, bir anda makineyi kendi başına tuttu; saçlarını kesti. Sonra da 10 yıldır özenle uzattığı ve kendisi için çok kıymetli olan sakallarını kesmeye başladı” diye konuştu.

ÖNCE ŞAŞIRDIM; SONRA MUTLU OLDUM

Koca, o an yaşadığı duyguları da şu şekilde dile getirdi; “Taylan, sakallarını keserken bir an çok şaşırdım ama sonrasında mutlu oldum. Birbirimize sarılıp hıçkıra hıçkıra ağladık. Benim için çok kıymetli bir andı. 11 Eylül’de üçüncü kürü alacağım. 2 Ekim’de de son kürü. Her zaman enerjimi ve moralimi yüksek tutmaya çalışıyorum. Kürlerden sonra radyoterapi ve hormon tedavisi var. Bunları da atlatacağım. Sevdiklerime doyasıya sarılıp, işime gideceğim. Beşiktaş kongre üyesi bir Kartaliçeyim. Yeniden maçlara gitmek istiyorum.”

SÜRPRİZ YAPIP MORAL VERMEK İSTEDİM

Adana’dan yola çıkıp, öz ablası yerine koyduğu Sibel Koca için önce 500 kilometre yol kat eden, sonra da çok sevdiği ve 10 yıldır büyük bir özenle uzattığı sakalını kesen Taylan Alıcı ise, “O benim için sadece bir baldız değil, bir abla; bir yoldaş; bir sırdaş ve sıkı bir dost.

Ona destek ve moral vermek için ben de saç ve sakallarımı kestim. Sibel Abla, hiç böyle bir şey beklemiyordu. Ona hem sürpriz yapmak, hem de bu zorlu mücadelesinde yanında olduğumu göstermek istedim. Çok özel bir andı. Saç ve sakallar yeniden uzar. Sibel ablamın da yeniden sağlığına kavuşacağını inanıyorum ve bu zor günleri birlikte atlatacağız” dedi.