Klasik Türk müziği, yüzyıllar boyunca oluşmuş estetik anlayışı ve güçlü form geleneğiyle dikkat çeken köklü bir sanat mirasıdır. Bu müzikte her eser, ait olduğu form ile kimlik kazanır. Form; ezginin kuruluşunu, icra biçimini ve müziğin sosyal hayattaki yerini belirleyen temel yapıdır. Din dışı repertuvar ise özellikle şehir kültürü içinde gelişmiş, saraydan konaklara uzanan bir müzikal hafıza oluşturmuştur.
Klasik Türk müziği formları genel olarak iki ana başlık altında ele alınabilir:
A) Enstrümantal (Çalgısal) Müzik Formları
Peşrev
Taksim
Medhal
Saz Semaisi
Oyun Havası
Aranağme
B) Vokal (Sözlü) Müzik – Din Dışı Formlar
Kâr
Beste
Semai
Gazel
Şarkı
Türkü
Köçekçe
Bu formlar, makam ve usul geleneği içinde Türk musikîsinin sanatsal derinliğini ve duygusal çeşitliliğini yansıtır. Ancak günümüzde bu zengin yapı içinde en yaygın kullanılan form şarkı formudur. Şarkı; kısa yapısı, anlaşılır güftesi ve geniş kitlelere hitap edebilme özelliğiyle çağdaş dinleyiciyle güçlü bir bağ kurmaya devam etmektedir.